Thaina Yu
หมาเขียวรักกระต่าย

ต้นแบบ กับลอกแบบ

[เพ้อๆกับปรัชญา???]

คือวันนี้ลองอ่าน

กีฏจารย์ กับอาถรรพ์แมลงพิสดาร

แล้วให้ความรู้สึกว่าหัวแล่นเป็นพิเศษ
ระหว่างที่กำลังคิดถึงเรื่องของมือกับสิ่งมีชีวิตที่อ่านมาจากในเรื่อง เค้าว่าเค้าเทียบ เส้นเลือด ที่นิ้วชี้กลางนางก้อย เป็นสัตว์ ที่นิ้วโป้งเป็นพืช และมนุษย์อยู่ที่ปลายสุดของนิ้วกลาง
ว่า เป็น เส้นเลือด ที่อยู่ห่างไกลจาก หัวใจ ที่มีความมีชีวิตที่สุด
และต่ำลงมาที่ข้อมือก็เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ ลงมาที่แขน ที่ศอกก็เป็นแบคทีเรีย ไวรัส

จนถึงส่วนที่อยู่ใกล้ๆกับหัวใจ คือพวกแมลง
คือตามท้องเรื่องของเรื่องนี้ คำว่า แมลง ในภาษาญี่ปุ่น เค้าเรียกรวมๆถึงสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำลงไปกว่าแมลงหกขาทั่วไปด้วยน่ะนะครับ ซึ่งในเรื่องนี้พูดคำว่า แมลง จะหมายถึงสิ่งมีชีวิต ที่อยู่ใกล้กับการมีชีวิตและไม่มีชีวิต และมีความแปลกประหลาดพิสดารยิ่งกว่าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำในโลกของเรามาก

แต่เอาเถอะ นี่ไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือ
ระหว่างที่กำลังคิดต่อยอด จากเรื่อง แขนกับสิ่งมีชีวิต มาที่เรื่องสายใยวิวัฒนาการที่หน้าตาเหมือนกับภาพประกอบในเรื่อง แล้วมาที่ว่า เส้นเลือดที่แขน แล้วก็ย้อนกลับว่า เส้นเลือดมันก็เป็นเส้นเลือดเหมือนกัน

แล้วมันก็นึกขึ้นได้ว่า

ไอ้ที่เรากำลังคิดอยู่
มันก็มาจากเรื่องที่เราอ่านไปเมื่อกี๊นี้นี่หว่า

ผมนึกถึงเรื่องที่คนชอบพูดว่า

ไม่อยากให้ใครดูงานของเราแล้วพูด
"เหมือนนั่น เหมือนนี่ ไปเอามาจากอันนั้นอันนี้"
"เขียนการ์ตูนลายเส้นเหมือนญี่ปุ่นจัง"
"แนวคิดเหมือนกับคนนั้นคนนี้"


แล้วก็นั่งนึกถึงเรื่องสายใยวิวัฒนาการ
แล้วก็นึกถึงการต่อยอดความคิด
แล้วนึกถึงการที่เราคิดเมื่อกี๊

ผมก็คิดได้ว่า

"คนเราไม่ได้คิดอะไรใหม่ๆออกมาได้หรอก สิ่งที่ออกมาเป็นอะไรที่แปลกใหม่ ครีเอท มันก็ผสมผสานมาจากสิ่งที่มีอยู่แล้ว"
แต่ "การที่คิดอะไรแบบนั้น มันเป็นการวิวัฒนาการความคิด"

แล้วผมก็ได้ความคิดว่า
"ถ้าอย่างนั้น
เราก็ควรจะดีใจ ที่มีคนบอกว่า 'งานเราเหมือนอะไร' เพราะอย่างน้อย มันก็ทำให้เรารู้ว่า ความคิดของเรา น่าจะมีที่มาจากไหน"
ซึ่งเราอาจจะคิดว่า ไม่ใช่แบบที่เขาบอก แต่อาจจะใช่ก็ได้ เพราะบางครั้งเราก็เจออะไรบางอย่าง แล้วใส่ในงานของเราโดยที่เราไม่รู้ตัว

การที่มีคนบอกว่า ลายเส้นเหมือนญี่ปุ่น
ผมว่าเราก็ควรจะยอมรับ และบอกได้ว่า "เพราะลายเส้นการ์ตูนญี่ปุ่น มีความเหมาะสม และสวยงาม ดูเท่ น่ารัก และอีกหลายสาเหตุ

โดยที่ ประเทศไทยไม่มี และไม่เคยมี ลายเส้นการ์ตูนที่ทั้งเท่และน่ารัก เหมาะแก่การวาดเป็นการ์ตูนที่มีเนื้อเรื่องออกแนวแอ็คชั่น ไซไฟ แฟนตาซี หรืออะไรก็ตาม

ฉะนั้น มันไม่แปลกอะไรที่เราจะพยายามวิวัฒนาการลายเส้นมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น"

นี่คือความเห็นของผมน่ะนะครับ
ที่อยากบอกคือ
ผมก็ไม่ได้คิดว่า ผมคิดอะไรใหม่ๆได้ เพราะผมคิดว่าผมไม่เคยได้คิดอะไรใหม่ๆ
แต่การที่สร้างอะไรขึ้นมาจากการรวมความคิดคนอื่น ผมเชื่อว่ามันคือการสร้างสรรค์
มันช่วยไม่ได้ที่ มันจะมาจากอย่างอื่นเสมอ
เพราะขนาดตัวของพวกเราเองก็ต้องวิวัฒนาการมาจากสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นเลย

สุดท้ายนี้
ผมอยากบอกว่า
ผมแค่แสดงความคิดเห็น
อาจจะจริงหรือไม่จริงก็ได้ ผมไม่รู้

และต้องการความเห็นตอบกลับ
คิดเห็นยังไงก็ว่ากันหน่อยนะครับ

ป.ล. สรุป เขียนๆมา
เพ้อมากกว่า - -

ป.ล.2 ตอนที่ผมนั่งคิดระหว่างที่นั่งในรถ
ผมจำได้ว่า มันฟังน่าอ่านกว่านี้เยอะเลยนะ
ทำไมพอมานั่งเขียนแล้วมันฟังแล้วน่าโยนทิ้งจังเลย

Tags: (none)
ตั้งกระทู้เมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 04:08:14 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 10 จากทั้งหมด 10 Reply

shiny
หมาบ้าหน้าปากซอย

เผอิ๊ญผมเป็นพวก บ้าความออริจินอล ขอแหวกไว้ก่อน
แต่ก็แหละ บางทีก็ลากเอาแนวคิด เอานั่นเอานี่เอาโน่นมาจากอย่างอื่น
(วันดีคืนดีก็ลากเนื้อเรื่องมันมาทั้งดุ้นเลยก็มี...)

เพียงแต่ไอ้คำว่า "เหมือนนั่นเหมือนนี่" มันทำให้รู้สึกว่า เราไปลอกเขามา
ซึ่งการได้แรงบันดาลใจมาพัฒนาต่อเป็นออริฯกะการลอกมาน่ะมันต่างกั๊น

ความคิดเห็นที่ 1 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 04:14:39 น.

Cotton
ผู้ที่ใช้สมองซีกขวา

ธรรมดาเราก็วาดแหวกแนวแล้ว แต่ก็มีบางคนชอบพูดว่าเรา (เหมือนนั่นเหมือนนี่) อยู่เรื่อยเลย เราก็รู้สึกแบบชินอ่ะนะเหมือนลอกเค้ามา ทั้งที่เราคิดเองก่อนที่จะเคยดูเรื่องนั้นซะอีก (เช่นทิมเบอร์ตั้นเป็นต้น เมื่อก่อนไม่เคยจะรู้จักเลย แต่ลายเส้นมันดันมาเหมือน.....) แต่บางเรื่องเราก็ได้รับแรงบันดารใจจนเหมือนของคนอื่นบ้างก็มี = ="

ความคิดเห็นที่ 2 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 06:28:33 น.

GALGARD
The Hyperion

อ่านงานของปราบดา หยุ่น บทความเรื่อง เลียนแบบ-เลียแบบ ก็ ใช่ล่ะ ความสร้างสรรคืของเรามาจากประสพการณ์ที่ผ่านเข้ามา ก็คนเราเห็นไม่เหมือนกัน ประสพการณ์ที่ได้รับ กระทั่งการขับมันออกมาเป็นงานก็ไม่เหมือนกัน ฉะนั้นความออริจินัลไม่มีโดยแท้ล่ะมัง =3= ~ ปัดย๊าปัดยา ปังย่า

เพียงแต่ว่า จะ"เลียนแบบ" หรือ"เลียแบบ" ก็เท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 3 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 06:42:14 น.

มานะฯ
แม่บ้าน lv.1

สำหรับโมเดลการลอกแบบ-เลียนแบบ พี่ก็มีโมเดลที่ตัวเองเห็นว่า “ใช่” ที่สุดอยู่โมเดลหนึ่งล่ะ

จากคุโรมาตี้ เล่มประมาณ 8-9 จำไม่ได้แน่ แต่เป็นเรื่องราวของพี่โม่งหมายเลขสองหละ

ในช่วงนั้น พี่โม่งหมายเลขสอง ซึ่งเป็นโจรไฮแจ็ค ลูกน้องของพี่โม่งหมายเลข 1 มาถึงคุโรมาตี้จนได้ แล้วเขาก็นับถือพี่โม่งหมายเลข 1 มากจนแต่งตัวเลียนแบบไปด้วย พี่โม่งก็เลยบอกว่า หัดทำตัวเป็นของตัวเองซะบ้างสิ การจะมีตัวตนอยู่ในโรงเรียนนี้ (น่าจะหมายถึงการมีบทในคุโรมาตี้อันสุดพิสดาร) เนี่ยเราจะต้องมีเอกลักษณ์ของตัวเองนะ เอกลักษณ์นั้นอาจไม่ใช่การโดดเด่นอย่างเช่นกอริลล่า หรือเมก้าซาวะ ก็ได้ เพราะบางครั้งคนที่ไม่มีใครรู้จักชื่อ อย่าง ลูกกระจ๊อกของโฮกุโตะ ก็ยังมีตัวตนอยู่ในนี้ได้ โดยที่มีคนจำภาพลักษณ์ว่า “ไม่มีชื่อ” นี่เอง

แล้วพี่โม่งก็ลองทำตัวให้มีเอกลักษณ์ แต่ช่วงแรก ๆ พี่แกเลียนแบบเฟรดดี้บ้าง ใส่ “ไอ้นั่น” บ้าง ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จเรื่อยมา จนกระทั่งพี่แกหันมาใส่หมวกมีเขา แล้วเพื่อน ๆ ชมชอบ โดยที่เอาแบบมาจากหนังสือการ์ตูน จำได้ว่าพี่โม่งหมายเลข 1 ก็ต่อว่าว่าลอกเขามานั่นแหละ แต่ฮายาชิดะกลับบอกว่าไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่มีใครคิดของใหม่ได้ตลอดไปหรอก

ถ้าอย่างนั้น นิทานเรื่องนี้สอนอะไร

การลอกกับแรงบันดาลใจนั้น มันมีเส้นคั่นอยู่เหมือนกัน การทำให้เหมือนกับสิ่งเดียวกันที่มีอยู่แล้ว ถึงเราจะทำเองทั้งหมดอาจจะทำให้เราไม่สามารถมีตัวตนขึ้นใหม่เป็นที่จดจำในสังคมได้ แต่ถ้าหากทำให้เหมือนสิ่งอื่น วงการอื่น แล้วเอามาประกอบเป็นสิ่งใหม่ในวงการใหม่ อันนี้เรียกว่าแรงบันดาลใจได้ ซึ่งนักเขียนญี่ปุ่นเขาก็ทำอย่างนี้กันมาก เรียกว่า “หาข้อมูล” อย่างเช่นในหนังสือสอนของโทริยามา อากิระ (นานมากแล้ว) เขาแนะนำให้ไปหาแคตตาล็อกรถยนต์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้ามาดูมาก ๆ หยิบชิ้นส่วนที่ดูสวย ๆ เหมาะ ๆ มาปรับปรุง จะทำให้งานของเราดูน่าเชื่อถือมากขึ้น การที่เราลอกรูปทรงจากรถยนต์ กลไก เครื่องใช้ไฟฟ้า แฟชั่นเสื้อผ้ามาใช้ ไม่ถือว่าลอกหรอกค่ะ เรานำมันมาปรับปรุงใช้กับงานของเรา และเรียกว่าเป็นแรงบันดาลใจนั่นแหละค่ะ

ป.ล. นี่เป็นการยกอุปมาจากคุโรมาตี้นะคะ ไม่ได้ชมหรือว่าใครนะเออ

ป.ล.2 สำหรับคนสร้างงาน เราชอบตอนเรียงความของมาเอดะมากมาย มันสะท้อนให้เห็นสัจธรรมของคนสร้างงาน/เขียนการ์ตูน/เขียนนิยาย ได้ถึงแก่นมาก ๆ ค่ะ ท่านอื่นคิดว่าไงคะ ^^

ความคิดเห็นที่ 4 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 10:28:49 น.

MamyPoko
Member

โดยส่วนตัวไม่คิดอารายเลยเวลาวาดรูป วาดไปเรื่อยๆ ไม่ได้โม้แต่เราวาดรูปคน(ไม่เป็นสับปะรด เนื่องจากสัดส่วนผิดมาตั้งแต่อนุบาล อนุบาลจริงๆ ไม่ได้โม้ แล้วลายเส้นก็ ให้ตายไม่เค้ย ไม่เคย เหมือนลายเส้นนักเขียนการ์ตูนไทยสักคน เคยเห็นใช่ใหม่เล่มละ 2 -3บาทเด๋วนี้เล่มละ 5 -10 บาทแหล่ว ) แต่ไม่เถียงว่าลายเส้นเราพัฒนาไปเรื่อย จากการอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น จะอายทำม้าย ในเมื่อไม่ได้ "จงใจ" "ตั้งใจ"เลียนแบบสักหน่อย

ถ้าพูดตามหลักวิชาการ นักวิชาการส่วนใหญ่มีการแลกเปลี่ยน ความรู้กันอยู่แล้ว เพื่อก่อให้เกิดองค์ความรู้ใหม่ๆ แล้วเราก็กะลังแลกเปลี่ยนกะเขาอยู่ไม่ใช่เหรอ ถึงเราจะด้อยกว่าเราก็รับในความด้อย แลกเปลี่ยนในสิ่งที่เรารู้ ก็พอ

ตรงประเด็นป่าวหว่า??? 5555 ก็ภูมิใจนะไม่คิดว่าเก่ง แต่ไม่ได้ copy ใครแหงม แต่มันก็ไม่ได้ Original บริสุทธิ์ ขนาดน้าน ก็ต่อยอดมาจาก ชาวบ้านเค้า อ่ะนะ
พูดๆไปยิ่งลงทะเล แฮะ

ความคิดเห็นที่ 5 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 12:12:28 น.

Rider Black RX
(Eroman Sanjou)

Mad Man

เกือบทุกอย่างก็เกิดจากการลอกแล้วเอามาพัฒนาคับ ไม่ว่าจะเป็นรถก็ลอกแนวคิดวิธีทำแล้วก็มาพัฒนาในแบบของตัวเองเลยเกิดรถอีกหลายยื่ห้ออะไรประมาณนี้ ไม่ว่าการสร้างบ้าน การสร้างคอม มันก็พัฒนามาจากการลอกคนอื่นความรู้ก็เหมือนการลอกอยู่แล้วเพราะเราเอาความรู้จากคนอื่นมิได้คิดขึ้นมาเองเราแค่เอาความรู้มาเป็นฐานแล้วมาปรับกับตัวเองมากกว่าซึ่งมันก็เหมือนจากการตูน เช่นการตูนไทยก็ได้มันก็ลอกวิธีการวาดมาจากรูปเหมือนดีๆนี่แหละแต่ลดทอนบางอย่างไปเรื่อยๆ ถ้าเป็นญี่ปุ่นเมื่อนก่อนก็เริ่มจากการวาดตามการตูนฝั่งอเมริกานะแล้วเขาพัฒนาจนเป็นของเขาได้จนอเมริกาก็ชื่นชอบได้แต่กว่าเขาจะมาในถึงจุดนี้ก็ไม่ใช่แค่วัน2วันเป็น50-60ปีขึ้นอยู่แล้ว แม้แต่ขายหัวเราะเองก็ดูจากลักษณะก็คงเอาแนวการวาดมาจากฝั่งอเมริกามากกว่าญี่ปุ่น เกือบหนังทุกเรื่องก็แนวเรื่องเหมือนกันทั้งนั้นเขาก็เหมือนลอกกันมาเพียงแค่เปลี่ยนรายละเอียดนิดหน่อยเปลี่ยนการดำเนินเรื่องนิดหน่อย คนดูก็บอกว่าสนุกแล้ว ซึ่งเอกลักษณ์ตัวเองจริงๆกว่าจะออกมาก็ต้องใช้เวลาเหมือนกันนะครับ (ลืมพูดถึงวิธีทำธุรกิจก็ลอกๆกันมาแหละครับขึ้นอยู่ว่าใครเอามาพัฒนาได้ดีกว่าแค่นั้นครับ) ทุกอย่างมาจากจุดที่เหมือนกันแต่แตกสายได้หลายทางตามบุคคล
แต่คนไทยส่วนใหญคิดว่าการตูนถ้าวาดเส้นญี่ปุ่นก็จะอี๋เลียนแบบๆแย่ๆ แต่ถ้าออกแนวอเมริกาหน่อยก็จะโอ้วพระเจ้าจอร์จมันยอกมาก(สังเกตุได้จากอาจารย์ศิลปะทั่วไป) ถ้าจะพัฒนาการตูนจากเส้นพื้นฐานญี่ปุ่นละก็ ขอให้ทำใจหน่อยหนึ่งครับ เพราะคนจะนั่งจับผิดเป็น200เท่าของการตูนญี่ปุ่นครับ แต่ผมก็ไม่ใช่อคติกับการตูนอเมริกานะครับแค่ผมชอบญี่ปุ่นมากกว่า ตัวผมเองก็พํฒนางานตามสิ่งที่ผมชอบไปเรื่อยๆ
ของแบบนี้ขึ้นอยู่ทางเลือกคนที่จะก้าวเดินครับ จริงๆมีเรื่องพูดอีกเยอะแต่ขอพอแค่นี้ดีกว่าเดี๋ยวจะวกไปๆมาๆแล้วลอยทะเลเอา นี่คือความคิดของผมถ้าไม่ถูกใจก็ขออภัยนะครับ
จงทำในสิ่งที่ชอบแล้วสิ่งนั้นจะพัฒนาได้ดียิ่งขึ้น ทำในสิ่งที่เกลียดก็จะขัดใจตัวเองไปจนตาย
:p

ความคิดเห็นที่ 6 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 13:48:14 น.

Kul-ChaN
Yowaneko

เพ้อหรือเนี่ย =[]=" มีสาระออก

อ่านๆไปนึกถึงหลักศาสนาพุทธแฮะ(พยายามจะไม่นึกนะเวลาอ่านการ์ตูน เพราะมันจะร้อน?)

ที่ว่าอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
(ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวตน)

ตรงกับหัวข้อกระทู้ที่ข้อสุดท้ายเนี่ยแหละ สุดท้ายแล้วมันไม่มีอะไรมากหรอก ฉะนั้น..ปังย่า!
----------------------
อันนี้ตอบความเห็นของคุณมานะฯ ตรง ป.ล.2

เห็นด้วยนะ นึกถึงแวนโก๊ะเลยตอนที่อ่าน คนรวยคือคนที่ซื้อผลงานถูกๆของเขา ไม่ใช่เจ้าตัวที่บ้าตาย
แต่คุโรมาตี้ดันทำเรื่องให้ฮาได้ซะงั้น
---------------------
ชีวิตนี้เศร้านัก เพราะฉะนั้นมาหัวเราะกันดีกว่า : ชาลิ แชปปลี้น

ความคิดเห็นที่ 7 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 15:05:23 น.

Lylac
มังกรฉบับกระเป๋า

แล้วจะลองเอาไปคิดดูนะ

ความคิดเห็นที่ 8 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 20:53:40 น.

Clow Reed
พ่อมดหมอดูพลังL

แวะมาบอกเฉยๆว่าอย่าลืมดูอนิเมกีฎจารย์ด้วยละกัน (Mushishiน่ะ สนุกนา)

ความคิดเห็นที่ 9 ตอบเมื่อ 06 ก.พ.49 เวลา 21:20:43 น.

madoukid
ครึ่งคนครึ่งผี

อ่านแล้ว... เอ่อ... พูดยากอ่ะครับ... มองภาพที่ตัวเองวาด มันก็มาจากการ์ตูนญี่ปุ่นที่เคยอ่านไปหลายๆเรื่องมารวมๆกันจริงๆ แต่... ก็ไม่ค่อยอยากให้คนอื่นบอกว่าเหมือนงานของใครของใครอยู่ดีอ่ะครับ... เชื่อว่าถ้าที่ผ่านๆมาผมอ่านการ์ตูแบบไหน ลายเส้นก็จะเป็นแบบที่ผมเคยอ่านนั่นแหละ แต่ก็อีกนะ... ถ้าผมเป็นคนไม่ชอบอ่านการ์ตูน ผมก็คงไม่วาดภาพอีกอ่ะแหละ...

... เพ้อมั่ง คงไม่ว่ากันนะครับ...

ความคิดเห็นที่ 10 ตอบเมื่อ 07 ก.พ.49 เวลา 20:00:19 น.
กำลังแสดงหน้าที่ 1 [ All ] [ First ] [ 1 ] [ Last ]
1 - 10 จากทั้งหมด 10 Reply
วิธีการใช้ Function ต่างๆ